സൂര്യകാന്തി

ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്

മന്ദമന്ദമെൻ താഴും
     മുഗ്ദമാം മുഖം പൊക്കി
സ്സുന്ദരദിവാകരൻ
     ചോദിച്ചൂ മധുരമായ്:

'ആരു നീയനുജത്തീ?
     നിർന്നിമേഷയായെന്തെൻ
തേരുപോകവെ നേരെ
     നോക്കിനിൽക്കുന്നൂ ദൂരേ?

സൗമ്യമായ് പിന്നെപ്പിന്നെ
     വിടരും കണ്ണാൽ സ്‌നേഹ-
രമ്യമായ് വീക്ഷിയ്ക്കുന്നൂ
     തിരിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞെന്നെ;

വല്ലതും പറയുവാ-
     നാഗ്രഹിയ്ക്കുന്നുണ്ടാവാ
മില്ലയോ? തെറ്റാണൂഹ-
     മെങ്കിൽ, ഞാൻ ചോദിച്ചീല.'

ഒന്നുമുത്തരം തോന്നീ-
     ലെങ്ങനെ തോന്നും? സർവ്വ-
സന്നുതൻ സവിതാവെ-
     ങ്ങു നിർഗന്ധം പുഷ്പം!

അര്യമാവിനെ സ്‌നേഹി-
     ക്കുന്ന ധിക്കാരത്തിന്നു
'സൂര്യകാന്തി'യെന്നെന്നെ-
     പ്പുച്ഛിപ്പതാണീ ലോകം!

പരനിന്ദ വീശുന്ന
     വാളിനാൽ ചൂളിപ്പോകാ,
പരകോടിയിൽച്ചെന്ന
     പാവനദിവ്യസ്‌നേഹം.

ധീരമാമുഖംതന്നെ
     നോക്കിനിന്നൂ ഞാൻ; ഗുണോ
ദാരനാമവിടത്തേ-
     ക്കെന്തു തോന്നിയോ ഹൃത്തിൽ!

ഭാവപാരവശ്യത്തെ
     മറയ്ക്കാൻ ചിരിപ്പതി
നാവതും ശ്രമിച്ചാലും
     ചിരിയായ്ത്തീർന്നീലല്ലോ.

മഞ്ഞുതുള്ളിയാണെന്നു
     ഭാവിച്ചേനാനന്ദാശ്രു,
മാഞ്ഞുപോം കവിൾത്തുടു-
     പ്പിളവെയ്‌ലിലെന്നൊർത്തേൻ;

വേപമുണ്ടായംഗതിൽ,-
     ക്കുളിർകാറ്റിനാൽ, ലജ്ജാ
ചാപലതാലല്ലെന്നു
     നടിച്ചേനധീര ഞാൻ.

ക്ഷുദ്രമാമിപ്പുഷ്പ്പത്തിൻ
     പ്രേമത്തെഗ്ഗണിച്ചാലോ
ഭദ്രനാദ്ദേവൻ നിന്ദ
     നീയമായഗണ്യമായ്!

മാമകപ്രേമം നിത്യ
     മൂകമായിരിക്കട്ടെ,
കോമളനവിടുന്ന
     തൂഹിച്ചാലൂഹിയ്ക്കട്ടെ.

സ്‌നേഹത്തിൽനിന്നില്ലല്ലോ
     മറ്റൊന്നും ലഭിച്ചീടാൻ;
സ്‌നേഹത്തിൻഫലം സ്‌നേഹം,
     ജ്ഞാനത്തിൻ ഫലം ജ്ഞാനം.

സ്‌നേഹമേ പരം സൗഖ്യം,
     സ്‌നേഹഭംഗമേ ദുഖം,
സ്‌നേഹം മേ ദിക്കാലാതി
     വർത്തിയായ് ജ്വലിച്ചാവൂ!

ദേഹമിന്നതിൻ ചൂടിൽ-
     ദ്ദഹിച്ചാൽ ദഹിയ്ക്കട്ടെ,
മോഹനപ്രകാശമെ-
     ന്നാത്മാവു ചുംബിച്ചല്ലോ.

മാമകമനോഗത-
     മവിടന്നറിഞ്ഞെന്നോ;
പോമവളവദ്ദേഹത്തിൻ
     മുഖവും വിവർണ്ണമായ്,

വളരെ പണിപ്പെട്ടാ-
     ണെന്റെ മേൽനിന്നും ദേവൻ
തളരും സുരക്തമാം
     കയ്യെടുത്തതു നൂനം.

അക്ഷരം പുറപ്പെട്ടി-
     ല്ലന്യോന്യം നോക്കീ ഞങ്ങൾ;
തൽക്ഷണം കറമ്പി രാ-
     വെന്തിനങ്ങോട്ടേയ്‌ക്കെത്തീ!

നന്ദികാണിപ്പാനെന്റെ
     ശിരസ്സു കുനഞ്ഞതു
മന്ദിതോത്സാഹൻ പോകെ-
     ക്കണ്ടിരിയ്ക്കില്ലാ ദേവൻ!

നിദ്രയില്ലാഞ്ഞാരക്ത-
     നേത്രനായ് പുലർച്ചയ്ക്കു
ഹൃദ്രമനെത്തും, നോക്കു-
     മിപ്പുരമുറ്റത്തെന്നെ;

വിളറും മുഖം വേഗം,
     തെക്കെൻ കാറ്റടിച്ചട-
ർന്നിളമേൽ കിടക്കുമെൻ
     ജീർണ്ണമംഗകം കാൺകെ.

ക്ഷണമാമുഖം നീല-
     ക്കാറുറുമാലാലൊപ്പി
പ്രണയാകുലൻ നാഥ
     നിങ്ങനെ വിഷാദിക്കാം:

'ആ വിശുദ്ധമാം മുഗ്ദ്ധ-
     പുഷ്പ്പത്തെക്കണ്ടില്ലെങ്കിൽ!
ആവിധം പരസ്പരം
     സ്‌നേഹിയ്ക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ!'

© ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്