നക്ഷത്രഗീതം

ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്

എരിയും സ്‌നേഹാർദ്രമാമെൻറെ ജീവിതത്തിന്‍റെ
തിരിയിൽ ജ്വലിക്കട്ടെ ദിവ്യമാം ദുഃഖജ്വാല.

എങ്കിലും നെടുവീർപ്പിൻ ധൂമരേഖയാൽ നൂനം
പങ്കിലമാക്കില്ലെന്നും ദേവമാർഗമാം വാനം.

എങ്കിലും മദീയാത്മവ്യാപിയാമൂഷ്മാവാർക്കും
പങ്കിടില്ലാജന്മാന്തം, ഞാനതിലെരിഞ്ഞാലും.

എൻ ചിതയിങ്കൽത്തന്നെയാണുഞാ,നെന്നാലേതോ
പുഞ്ചിരിത്തിളക്കത്തെ പഥികൻ ദർശിക്കുന്നു.

വീണു ഞാനാകാശത്തിന്നത്യഗാധതയിങ്കൽ
താണു പോയേക്കാം മൂർച്ഛാധീനമാ,യല്ലെന്നാകിൽ

ഭസ്മമായേക്കാം തീരെ ക്ഷുദ്രനാമെന്നെപ്പിന്നെ
വിസ്മരിച്ചേക്കാം കാലം,എന്നാലുമിതു സത്യം

ജീവിതമെനിക്കൊരു ചൂളയായിരുന്നപ്പോൾ
ഭൂവിനാ വെളിച്ചത്താൽ വെണ്മ ഞാനുളവാക്കി.

© ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ്